Best interessant. Ik lees net een artikel van Strikwerda over het verandervermogen van veranderaars. Het lijkt erop dat de heer Strikwerda niet erg onder de indruk is. Oude bekenden lepelen jaar naar jaar hun destijds nieuwe ondekkingen op.
Ik wil graag een keer met u (weer) om de tafel meneer Strikwerda. Ik ben het helemaal met u eens dat de veranderaar lastig veranderd. Inclusief uzelf, denk ik zo.
Graag wil ik u eens verder bevragen over de zinsnede "Waar het volgens Strikwerda om gaat, is dat de echte ‘masters of change’ daar in de samenleving zitten waar de macht zit: in de financiële wereld. En dat organisaties in toenemende mate van buitenaf worden aangepast – of geliquideerd als dat aanpassen te veel tijd en geld kost.", In het onderstaande artikel
Alles verandert, behalve de veranderaars
De mensen die intellectuele leiding geven aan het aanpassen van organi- saties aan een veranderende samen- leving, staan zelf vaak buiten die veranderende samenleving. Dat komt doordat deze mensen zijn gemargina- liseerd, zegt Hans Strikwerda (UvA; Nolan, Norton & Co.).
Strikwerda bezocht in april een Focus-terugkomdag voor hoogleraren verandermanagement, ter afsluiting van de collegereeks over verandermanagement. Hij werd niet blij van wat hij aantrof.
In Management en Consulting (2008, nr. 3) schrijft hij: “Ik liep rond half twaalf binnen bij een plenaire sessie met Léon de Caluwé. De discussie ging, jawel, over een casus waarbij zich in een organisatie ‘blauw en geel denkende mensen’ ophouden. De discussievraag was: hoe daarmee om te gaan? Het geheel speelde zich af in de sfeer van een gereformeerde kerkdienst (niet vrijgemaakt). De gelovigen verkeerden er bijkans in extase over dat zij hun geloof in de kleuren van verandering bevestigd zagen. Ik moest denken aan de voortreffelijke presentatie die De Caluwé vorig jaar gaf op een congres in Kopenhagen. Daarin relativeerde hij het vak management of change en vooral ook diegenen die het zeggen te bedrijven. Waarom schildert, zo vroeg ik me af, De Caluwé in Nederland dan weer verder met zijn inmiddels tien jaar oude palet?”
’s Middags waren er plenaire bijeenkomsten waarin het publiek met panels van telkens vier hoogleraren kon discussiëren. Strikwerda: “De facilitator dwaalde door de zaal met een draadloze telefoon. Terwijl men elkaar afgekloven clichés bleef toewerpen, trok ik de facilitator aan de mouw en vroeg: ‘Dit is toch allemaal onzin wat hier gebeurt?’ Deze siste mij in antwoord daarop toe: ‘Natuurlijk, maar je houdt je kop!’” Het kwam niet meer goed op deze terugkomdag.
Waar het volgens Strikwerda om gaat, is dat de echte ‘masters of change’ daar in de samenleving zitten waar de macht zit: in de financiële wereld. En dat organisaties in toenemende mate van buitenaf worden aangepast – of geliquideerd als dat aanpassen te veel tijd en geld kost.
Het probleem is dat de mensen die intellectuele leiding geven aan het aanpassen van organisaties aan een veranderende samenleving zelf vaak buiten die veranderende samenleving staan. Dat komt doordat deze mensen zijn gemarginaliseerd. Maar hoe kun je change consultant zijn als je zelf geen goed begrip hebt van de vele veranderingen in de samenleving?
Lees het hele artikel in Management en Consulting 2008 nr. 3: Hans Strikwerda – Alles verandert, behalve de veranderaars.
Reacties